Featured post

மிஸ்டர் பாரத்' திரைப்படத்தின் திரையரங்க வெளியீடு குறித்த அப்டேட்!

 *'மிஸ்டர் பாரத்' திரைப்படத்தின் திரையரங்க வெளியீடு குறித்த அப்டேட்!* லோகேஷ் கனகராஜ் வழங்கும், பேஷன் ஸ்டுடியோஸ், ஜி ஸ்குவாட் மற்றும்...

Thursday, 1 October 2026

Baththa Movie Review

Baththa Tamil Movie Review 

Baththa Movie Rating:4.5/5

ஹாய் மக்களே! இன்னிக்கு நம்ம பார்க்கப் போற படம் Baththa. 1986-ம் ஆண்டு Madras-ஐ பின்னணியாக வைத்து உருவாக்கப்பட்டிருக்கும் இந்த படம், ஒரு gangster கதையாக ஆரம்பிச்சாலும், போகப்போக friendship, family, redemption-ஐ மையமாக வைத்து ஒரு அழகான emotional journey-ஆக மாறுகிறது.

படத்தோட கதையின் மையத்தில் Baththa என்ற ஒரு local gangster இருக்கிறார். அந்த காலத்தில் அவரை பார்த்தாலே பயப்படும் அளவுக்கு ஒரு powerful character. ஆனால் ஒரு சின்ன பையனால் எதிர்பாராத விதமாக ஒரு deserted school-ல இருக்கும் restroom-க்குள் Baththa மாட்டிக்கொள்கிறார்.


இங்கிருந்துதான் படத்தோட சுவாரஸ்யமே ஆரம்பிக்கிறது.


ஒரு பக்கம் ஊரையே மிரட்டக்கூடிய gangster. இன்னொரு பக்கம் எட்டு வயது சிறுவன். முற்றிலும் இரண்டு வேறு உலகத்தை சேர்ந்த இந்த இரண்டு பேரும் ஒரே இடத்தில் சிக்கிக்கொள்ளும் சூழ்நிலை ஆரம்பத்தில் நமக்கு நல்ல comedy-யை கொடுக்கிறது.


ஆனால் இயக்குநர் Balaji Tharaneetharan, Baththa-வை வெறும் comedy gangster-ஆக மட்டும் காட்டவில்லை. அந்த கதாபாத்திரத்துக்குள் இருக்கும் இன்னொரு பக்கத்தையும் கொஞ்சம் கொஞ்சமாக வெளியில் கொண்டு வருகிறார்.


முதல் சில காட்சிகள் கதாபாத்திரங்களையும் அந்த சூழ்நிலையையும் establish செய்வதற்காக கொஞ்சம் மெதுவாக நகர்ந்தாலும், Baththa school-க்குள் மாட்டிக்கொண்ட பிறகு படம் நல்லா pick up ஆகிறது.


குறிப்பாக அந்த school portions-ல் வரும் humour ரொம்ப natural-ஆக இருக்கிறது. பெரிய comedy track-ஐ கொண்டு வராமல், Baththa இருக்கும் சூழ்நிலையிலிருந்தே சின்னச் சின்ன விஷயங்களை வைத்து சிரிக்க வைக்கிறார்கள்.


அதிலும் Vijay Sethupathi-யின் effortless performance அந்த காட்சிகளுக்கு இன்னும் கூடுதல் பலம்.


Baththa ஒரு gangster என்ற swagger அவருடைய body language-ல் இருக்கிறது. அதே நேரத்தில் அந்த சிறுவனுடன் பழக ஆரம்பிக்கும்போது, அவருக்குள் இருக்கும் softer side-ம் கொஞ்சம் கொஞ்சமாக வெளிவருகிறது.


இதுதான் படத்தின் முக்கியமான relationship.


Baththa-க்கும் அந்த சிறுவனுக்கும் இடையே ஆரம்பத்தில் உருவாகும் connection, போகப்போக ஒரு genuine friendship-ஆக மாறுகிறது. வயது, வாழ்க்கை, பின்னணி என்று எல்லாமே வேறுபட்டிருந்தாலும், அவர்களுக்குள் உருவாகும் bond தான் கதையை அடுத்த கட்டத்துக்கு எடுத்துச் செல்கிறது.


முதல் பாதி இந்த relationship-ஐ அழகாக build பண்ணுகிறது. ஆரம்பத்தில் சிரிக்க வைக்கும் school சம்பவங்கள், பின்னர் கதாபாத்திரங்களின் emotions-ஐ புரிய வைக்கின்றன. அதே நேரத்தில் interval-க்கு முன்பாக கதை ஒரு serious turn எடுக்கிறது.


இரண்டாம் பாதியில் தான் Baththa கதாபாத்திரத்தின் past மற்றும் family பின்னணி முக்கியத்துவம் பெறுகிறது.


முதல் பாதியில் நம்மை சிரிக்க வைத்த ஒரு gangster-ஐ, இரண்டாம் பாதியில் வேறு ஒரு கோணத்தில் பார்க்க ஆரம்பிக்கிறோம். அவனுடைய கடந்த காலம், குடும்பம் மற்றும் அவன் செய்த தேர்வுகள் எல்லாம் கதைக்குள் வரும்போது, அவனுடைய journey-க்கு ஒரு emotional depth கிடைக்கிறது.


ஆனால் படம் முழுக்க serious-ஆக மாறிவிடவில்லை. Comedy மற்றும் emotion இரண்டையும் balance பண்ணியே இயக்குநர் கதையை நகர்த்துகிறார்.


இதுதான் Baththa-வின் முக்கியமான plus point.


சாதாரணமாக ஒரு gangster படத்தில் எதிர்பார்க்கும் gang fights, action, power struggle போன்ற விஷயங்களை மட்டுமே நம்பாமல், ஒரு மனிதனுடைய வாழ்க்கையில் ஒரு எதிர்பாராத friendship எப்படி மாற்றத்தை ஏற்படுத்துகிறது என்பதை மையமாக வைத்திருக்கிறார் Balaji Tharaneetharan.


குறிப்பாக கடைசி 30 நிமிடங்கள் படத்தின் emotional portions-ஐ ஒன்றாக இணைக்கின்றன. ஆரம்பத்தில் சாதாரணமாகத் தெரிந்த சில சம்பவங்களுக்குக் கூட பின்னர் ஒரு பெரிய emotional meaning கிடைக்கிறது.


Vijay Sethupathi-க்கு Baththa கதாபாத்திரம் நல்ல scope கொடுத்திருக்கிறது. ஒரு gangster-க்கு தேவையான attitude-ஐ அவர் இயல்பாகக் கொண்டு வந்திருக்கிறார். அதே நேரத்தில் character-ன் vulnerable side வெளிவரும் காட்சிகளில் அவருடைய performance இன்னும் subtle-ஆக மாறுகிறது.


ஆனால் இந்த படத்தில் பெரிய surprise என்றால் young Sabari தான்.


எட்டு வயது சிறுவனாக வரும் Sabari, Vijay Sethupathi-க்கு எந்த விதத்திலும் குறையாமல் நடித்திருக்கிறார். அவருடைய expressions, dialogue timing மற்றும் natural screen presence எல்லாமே ரொம்ப நல்லா work ஆகியிருக்கிறது.


Vijay Sethupathi மற்றும் Sabari இருவருடைய combination தான் படத்தின் உயிர் என்று சொல்லலாம்.


இருவரும் சேர்ந்து வரும் காட்சிகளில் comedy மட்டுமில்லாமல் ஒரு genuine warmth-ம் இருக்கிறது. அந்த friendship நமக்கு believable-ஆக தோன்றுவதற்கு இவர்களுடைய chemistry முக்கிய காரணம்.


Lijomol Jose-வும் family portions-ல் இயல்பான நடிப்பை கொடுத்திருக்கிறார். Supporting cast-ம் கதைக்கு தேவையான அளவுக்கு சரியாக பயன்படுத்தப்பட்டிருக்கிறார்கள்.


Music-க்கு Sai Abhyankkar பெரிய plus. Gangster atmosphere, comedy moments, emotional scenes என்று படத்தின் வெவ்வேறு moods-க்கும் அவருடைய music மற்றும் background score நல்ல support கொடுக்கிறது.


குறிப்பாக BGM காட்சியை dominate பண்ணாமல், அந்த scene-ன் emotion-ஐ enhance பண்ணும் விதத்தில் அமைந்திருப்பது நல்ல விஷயம்.


Selva Kumar-ன் cinematography 1986 காலகட்டத்தை screen-ல் கொண்டு வர உதவுகிறது. அந்த காலத்து Madras-ன் visual texture-ஐ maintain செய்ய முயற்சி தெரிகிறது.


ஆனால் இந்த படத்தின் மிகப்பெரிய strength technical side-ஐ விட Balaji Tharaneetharan-ன் writing தான்.


ஒரு simple situation-லிருந்து entertaining moments-ஐ உருவாக்கி, அதையே மெதுவாக ஒரு emotional journey-ஆக மாற்றியிருக்கிறார். ஆரம்பத்தில் நம்மை சிரிக்க வைக்கும் Baththa கதாபாத்திரம், படம் முடியும் நேரத்தில் நமக்கு ஒரு emotional connection-ஐ உருவாக்குகிறது.


மொத்தத்தில் Baththa ஒரு வழக்கமான gangster படம் கிடையாது.


Gangster, action, comedy எல்லாம் இருந்தாலும், படத்தின் உண்மையான மையம் Baththa மற்றும் அந்த சிறுவனுக்கு இடையே உருவாகும் எதிர்பாராத friendship தான்.


முதல் பாதி கொஞ்சம் settle ஆக நேரம் எடுத்துக்கொண்டாலும், school portions ஆரம்பித்த பிறகு படம் நல்ல வேகத்துக்கு வருகிறது. இரண்டாம் பாதி அந்த friendship-க்கு emotion சேர்த்து கதையை நிறைவு செய்கிறது.


Vijay Sethupathi மற்றும் young Sabari-யின் combination, Balaji Tharaneetharan-ன் simple but effective writing, Sai Abhyankkar-ன் soulful music என எல்லாமே சேர்ந்து Baththa-வை ஒரு warm-ஆன, entertaining theatrical experience-ஆக மாற்றுகிறது.


சிரிக்கவும், ஒரு நல்ல friendship story-யை ரசிக்கவும், இறுதியில் கொஞ்சம் emotional ஆகவும் தயாராக இருந்தால் Baththa உங்களுக்கு ஒரு நல்ல theatre experience-ஆக இருக்கலாம்.

No comments:

Post a Comment